Η ενετική οχύρωση του Ηρακλείου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα οχυρωματικά έργα της Ανατολικής Μεσογείου. Κατασκευάστηκε κυρίως τον 16ο αιώνα, όταν η Κρήτη βρισκόταν υπό την κυριαρχία της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας. Στόχος ήταν η προστασία της πόλης από τις αυξανόμενες απειλές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των πειρατών που δρούσαν στο Αιγαίο. Το οχυρωματικό σύστημα αντικατέστησε τα παλαιότερα βυζαντινά και αραβικά τείχη και βασίστηκε σε σύγχρονες για την εποχή τεχνικές, που ανέπτυξε η ιταλική στρατιωτική αρχιτεκτονική της Αναγέννησης.
Τα τείχη σχηματίζουν ένα τεράστιο τρίγωνο με περίμετρο περίπου 4,5 χιλιομέτρων, ενισχυμένο από επτά μεγάλους προμαχώνες (Μαρτινένγκο, Ιησού, Βιττούρι, Σαμπιονάρα, Μπέθλεχεμ, Παντοκράτορα και Αγίου Ανδρέα).
Στην είσοδο του λιμανιού δεσπόζει το φρούριο του Κούλε, σύμβολο της θαλάσσιας άμυνας της πόλης. Η οχύρωση περιλάμβανε επίσης τάφρο, πύλες με εντυπωσιακή αρχιτεκτονική και υπόγειες στοές.
Χάρη στην ισχυρή αυτή κατασκευή, ο Χάνδακας –όπως λεγόταν τότε το Ηράκλειο– άντεξε στη διάσημη πολιορκία των Οθωμανών για 21 χρόνια (1648–1669), τη μακροβιότερη στην ιστορία. Σήμερα τα ενετικά τείχη σώζονται σε εξαιρετική κατάσταση και αποτελούν σπουδαίο μνημείο της πόλης, συνδέοντας το παρελθόν με τη σύγχρονη ζωή.